Waldemar Jagliński

Witek Jodłowski obudził się przerażony, zakapturzona postać bez twarzy pojawiła się nagle. Stanęła na tle podmiejskiego lasu, na kwietnej łące, na której Witek nieraz bywał z rodzicami. Ci zniknęli jednak w dziwny sposób, a tajemnicza postać powoli podnosiła głowę,...

Poranek Wielkie Skrzydła jak mosty między gwiazd światami – syn Ojca Niebieskiego tworzy barwne domy. Myśl Przedwieczna chłód ściany zdobi nadziejami, aby pewniej mógł kroczyć zraniony lub chromy. Lecz Skrzydła dumę karmią, a pokorę gniotą, gdy trzeba się ukłonić...

Kiedy tylko ocknął się i otworzył oczy, długie palce stóp, oplatające konar niskiego drzewa, rozluźniły się jak na komendę, a wiatr uniósł go gwałtownie i poniósł na rdzawych skrzydłach, w podmuchu wypełnionym skalnym pyłem. Kierunek był właściwy, obudzony Pik właśnie...

(na podstawie wspomnień strzelca samolotowego, kaprala Teofila Gary)   Dowódca eskadry spojrzał na Fila i powiedział: - A ty chyba masz już dość?  Strzelec uśmiechnął się zawadiacko i odrzekł: - Jeszcze dziś muszę porozmawiać z Niemcami!   Wielu lotników...

(Inspiracja: dzieje polskiego oręża)   Białe skrzydła ochlapane błotem stepu. Skrzydła wyrosłe z konarów rozłożystego dębu, brata perlistej wstęgi północnej Rzeki. Duma orłów przyniesiona do wichrowego Świata Burzanów, błyszcząca stalową piersią w starej pieśni...

Włożył ostatni pędzel do szklanego słoja z terpentyną, odsunął go pośpiesznie, mocząc dębowy blat stołu, cofnął się nieco i po raz kolejny spojrzał na malowidło. No cóż, to już koniec. Finał. Zamknięcie etapu długiej walki z materią farby. Zakończenie boju, o który...

Największa Kropla Światła wybrana z Przedwiecznej Bieli – matki Tęczy. Kropla ożywiona w Doskonałości Ukrytej i skropiona powagą Czerni. Hołubiona w Blaskach Wysokich, w radości i w pierwotnej ciszy. To najszersze kosmiczne skrzydła sypiące iskrami gwiazd, zalążkiem...

Wiara i nadzieja w bukiecie ramion podanych Niebu. Nadzieja w drodze do lepszego świata. W drodze Niebieskiego Narodu przez rdzę piasku. Wiara nad wodami, które nie trwają już jak lustro gwiazd. Nad wodami, co stają się czarną niecką, gdy na ciemnym horyzoncie –...

Kończono zbieranie swoich i przeszukiwanie tatarskich trupów. Najbogatszym wojownikom, pozostawionym na żer ptactwu, odbierano najczęściej łuki refleksyjne owinięte ciasno brązową skórą, bogato zdobione kindżały oraz sakwy zrabowane wcześniej możnym zamieszkującym...

Kiedy obudził się, dość dobrze pamiętał sen, a zdarzało mu się to rzadko. Śnił o bardzo małych istotach, które mogły kojarzyć się z twórczością pewnego Duńczyka nazwiskiem Andersen. Słyszał o nim, gdy przebywał kiedyś w Kopenhadze u swych dalekich krewnych. Ten...

Promienie słoneczne zatańczyły na szczycie jasnobrązowego, glinianego garnca z gorzałką. A potem na jego wilgotnym wybrzuszeniu, niczym gromada gwiazd, zapłonęło złociście kilka niewielkich kropel. Ich życie trwało jednak bardzo krótko. Tak, jak życie Olgi.   ...

Wiara i nadzieja to nie tylko strażnicze twarze uformowane z niebieskiego ognia i obłoki z duszą przewodnika. To przede wszystkim zaufanie Temu, który idzie ponad Pierwszym. Temu, którego nieśmiertelna myśl zapala serca gwiazd. Wiara i nadzieja idą przed znużeniem,...