13/2025
jak skreślane zdanie
wyobraź sobie że jesteś
zdaniem kreślonym wielokrotnie
zmienianym poprawianym skracanym
dopasowywanym do wygodnych
w danej chwili okoliczności
gdybyś była zwykłymi literami alfabetu
nie bolałoby nie byłoby ran
bo przecież papier wszystko przyjmie
nie poprosi o nic ani się nie zbuntuje
nie trzeba mu wyjaśniać
ani z niczego się tłumaczyć
można go zmiąć wyrzucić albo spalić.
przecież nie ma serca ani pamięci
a twoje bóle promieniują
na wszystkie strony świata.
każde dotknięcie czujesz
jak zarysowanie ostrą stalówką
po tkance osierdzia.
ostatnia korekta boli najbardziej
wydaje się najmniej zrozumiała
kilka grubych kresek zasłoniło treść i sens
i spadły kleksy z wilgoci rzęs
po całym zdaniu została jedynie kropka,
a ta i tak wieńczy koniec
jej w zasadzie skreślić się nie da
zostanie
jak wyrzut
sumienia
pamięć
pamięć mojej mamy
misternie chowa się w ściegach koronek
wychodzi popatrzeć na mnie wieczorem
gdy piszę o niej wiersze
pamięć mojej mamy
jest delikatna i czuła
gdy zimno
zarzuca mi na ramiona
szal ciepły wełniany
który sama kiedyś zrobiła
pamięć mojego taty czuwa
sprawdza czy wszystkie drzwi i bramy
zamknięte na zasuwy
potem przysiada na swoim krześle
przy swoim stole
które teraz są w moim pokoju
i milczy i milczy
a ja wszystko rozumiem
tworzenie
wieczorny spokój
cisza pióro i cierpliwość kartki
znowu potknęłam się o drugi wers
upadłam stłukłam kolana i serce
i popłynęło parę łez
to ty nieświadomie podłożyłeś mi nogę
gdy tak bardzo chciałam zapomnieć
już nie możesz mi pomóc
ani podać ręki
bo nie jestem na jej wyciągnięcie
powracająca fala
są takie traumy
które wracają jak bumerang
dawno zapomniane
zracjonalizowane
a jednak potrafią sobie
wyłuskać spod warstw czasu
taki zapalnik
słowo zapach
obraz dźwięk
podobieństwo osób i sytuacji
nie pomaga naciąganie rękawów
odrzucanie
zdrapywanie do krwi
zamykanie oczu
jeden moment
i dostajesz jak obuchem w głowę
sprytny mózg ma sposoby
by działać po swojemu
choć nie ma żadnego
racjonalnego powodu
do takich powrotów
bo ścieżka dawno zarośnięta
a jednak
nie śpisz wycofujesz się
na kilometry pod wilgotne rzęsy
a ucisk w sercu
powoduje fizyczny ból
już wiesz że oblewa cię powracająca fala
i nienawidzisz siebie że to czujesz