Odkryj twórczość naszych poetów

13/2025   Bezimienna   O świcie przychodziła pod starą wierzbę. Nikt nie znał jej imienia.   Szare ptaki siadały na wątłych ramionach, dni parowały wzajemną tęsknotą.   W głowie pękały ziarna słów, karmiła nimi ptactwo. Martwe pory roku układały...

13/2025   Duchologia   Niewidzialni jak duchy w przewidywalnym świecie. Martwi za życia. Martwi ich wszystkich  wszystko i wszyscy.   To nie duchy bez ciała, to ciała bez duchów  są najstraszniejsze, bo pełne pustki krzyczą głuchą ciszą.   Piękno...

13/2025   Uczucie   czasem łokciem trąci lub muśnie po plecach filuternie kokietując zmąci spokój albo przemknie cichcem zajdzie od zaplecza i ni stąd ni zowąd (ot tak) zbije z tropu   wtargnie nieproszone czemu samo nie wie by nadrobić to co dotąd...

13/2025   w szklanej kuli   w prawej dłoni obracam Venus księżyc marszczy brwi wskazującym palcem zakrywam usta Jowiszowi pewna jutra rozpędzam się na ziemskiej bieżni zaskoczone gwiazdy mieszają galaktyką a wzburzone oceany nucą tsunami płacz greckich bogów to...

13/2025   Totemiczny Sen   zadumana twarz przewodnika błogosławi niezwykłą transformację włosy sięgają krańców białego snu w którym roznieca nową formę   ćma w odcieniach indygo jak wielki jastrząb wykluwa się z oka nestora nabiera sił by tańczyć w stronę...

13/2025   Krąg   w katedrze lasu brzozowego wyśpiewam cichą modlitwę niech wzleci w bezmiar   zakreślę magiczny krąg i ożywię niezgłębioną mandalę a nietrwałe drobinki czasu zastąpię murłatą   w rytmie mantry rozkołyszę biodra wniknę w magię drzew...

13/2025   *** Mówili że gdy patrzyła w oczy wykrawała część duszy jak kawałek tortu   zostawiała na deser zawsze w piątek trzynastego zjadała do ostatniej kruszyny   a ty uboższy o tę część wypełniałeś to miejsce tęsknotą       Cienie  ...

13/2025   fazy   rankiem wietrzę w pościeli naskórek twojej natury w południe przewieszam przez poręczby odświeżyć pamięć nocą nie czuję już nic     wiara   wyrosłam z zieminie dorosłam do nieba     jedynie   związek...

13/2025   rzewnie   w moim zakątku nie ma słońca cienia długa szata zakrywa ruch woskowych figur   w pamiętnikach wietrzonych listami rozdzieliłam Ja od Ty   dzieci urosły zmieniły formę zabawy w lekarza   kilka szmacianych lalek kolekcjonuje...

13/2025     Sacrum za kulistość ziemi cierpię kładę oczy pod ręcznik nie chcę nowych kopuł   pod sercem mam strzelistość ganków okrągłe okna nie chcą mi wybaczyć dlatego nie wchodzę w Jego ramiona dlatego nie biorę go w moje niebo   to jest taniec...

13/2025     Na przedmieściach   na przedmieściach dzień zaczyna się koło południa zgrzytem klucza w zardzewiałym zamku   czarny kot wygina grzbiet na szczycie dachu spluwamy przez lewe ramię trzy razy zanim dosięgnie pech   na przedmieściach...

13/2025     Nenufar   z ostrołuków otwartych ust unoszą się akty strzeliste odbicie w wodzie niezachwiane rechotem żab jaskrawością ważki   czy wiesz co to samotność nenufarze czy kiedykolwiek doświadczyłeś rozłąki   czy zdołam pochwycić twoje spojrzenie...

13/2025     druga strona   nie śpię wspominam księżycowa pełnia toczy smak jabłek i krzyk żurawi pędzel nocy rozcina swojską przestrzeń nadaje rzeczom kształty od nowa formuje istnienie   nie śpię pamiętam jak pod kuchenną blachą w czerwonych...

13/2025     *** Co zrobi czarny kot gdy biały człowiek przebiegnie mu drogę?   Mrrrał  (na psa urok ...)   Bez balastu zbędnych uprzedzeń,   ponownie, niespiesznie będzie celebrował szczęście.     _Kikimora_ wyszarpana z logicznego...

13/2025     Rusałka Nim się spostrzegłem, na oka chwytne mgnienieroztrzepotane chichotliwie, lubieżne tchnienieskokiem chyżo przypadła i kostyczniefibr skóry każdy poczęła drażnić, w obłędmnie rzucając paroksyzmów, wikła skrętbezradny podległości wstydliwej,...

13/2025   Wśród nocnej ciszy   Ciemność nocy spowija niebo ostatnie auta spływają tętniącymi chwilę temu arteriami miasta do serc domów rozchodzi się po ulicach uliczkach alejach i parkach cisza jak spokojny oddech dziecka.   I tylko gdzieś w ciemnych...

13/2025   Werniks. Powojenni (I)   Pasowali do siebie jak dwie srebrne łyżeczki – jeszcze młodzi, a już oprószeni kurzem dziejów. Zapowiadany koniec świata nie nastąpił: zamieszkali w poniemieckim domu, spali w obcych łóżkach, jedli przy obcym stole. Śniąc...