13/2025
wyspy pamięci
są takie miejsca których nigdy nie da się zapomnieć
i wymazać z pamięci
te letnie wspomnienia zakotwiczyły na wydmach
i tworzą nowe wyspy pamięci
to rozpaczliwe czekanie na szczęście, na podanie ręki
na miłość czy na sens życia… są jak szepty w tłumie wibrujących myśli
czasem wszystko zaczyna się od wewnętrznej zmiany
a myśli które dryfują w głowie jak wielkie żaglówki
stają się realne – natomiast cisza i milczenie rozrywają łańcuchy
i przywracają słowa – słowa otuchy
nie kontroluj i nie zmuszaj ich to przyjdą
zamieszkają w duszy gdy przestaniesz je gonić
– po rozpaczliwym czekaniu zaczną pisać monografie
Rezygnacja – Paul Heyse, 1897
Och, ten ulubiony sen
którego się nie mogę tak łatwo wyrzec
Jak to drzewo figowe tam
wciąż orzeźwia mnie swoimi owocami!
tł. Barbara Orlowski
Sen
nie mam nic do powiedzenia
myślę że powiedziałam już wszystko
teraz chcę posłuchać gry na skrzypcach
ten ostatni takt usłyszeć
rozbijają się o ścianę dźwięki
zasypiam na jawie słyszę znajomą melodię
kiedyś słyszałam ją w młodości
w krainie z której pochodzę
chcę śnić w pełnym spokoju
nie mogę się go tak szybko wyrzec
uwielbiam słodki zapach ananasa
i świeży egzotyczny zapach tropiku
po cichu do tej nocy mówię
jak mam ci wytłumaczyć co czuję
przewracam dla ciebie świat do góry nogami
twoja postać doprowadza mnie do szału
ta krótka sukienka w kwiatki bardzo mi pasuje
podkreśla talię i hipnotyzuje
w połączeniu z czerwoną szminką
świetnie to wygląda tak do mnie pasuje
nie będę więcej marnować czasu
twoje spojrzenie otacza mnie jak kwiaty
zapach twoich perfum zatyka mi oddech
a twoja osobowość rozświetla pokój
chcę śnić w pełnym spokoju
nie mogę się go tak szybko wyrzec
nie mam nic do powiedzenia
myślę że powiedziałam już wszystko
Resignation – Paul Heyse, 1897
Ach, auf diesen Lieblingstraum
Kann ich nicht so leicht verzichten,
Wie daß dort der Feigenbaum
Mich noch labt mit seinen Früchten!
Gobeliny wspomnień
czas wydaje się stać w miejscu
szepcze historie o przeżytym życiu
zawiłe detale – zachęcają do wspomnień
do zatrzymania się – choćby na chwilę
zachęcają do marzeń
pełnych nieskończonych możliwości
w przestrzeniach minionej epoki
opowiadają niepowtarzalne historie
dusze znajdują miejsce na wędrówki
kolorowymi szlakami – celebrując przeszłość
rzucając delikatny blask
w ponadczasową chwilę
inspirowane stylem vintage
szukają sanktuariów
przypominających o niedoskonałości życia
w utkanych gobelinach wspomnień